We zijn naar Rwanda gegaan tijdens de carnavalsperiode. Onze groep bestond uit 16 leerlingen van de middelbare school Saint-Quirin en werd begeleid door drie leerkrachten en twee begeleiders.
Toen we vertrokken naar Rwanda, dachten we dat wij de inwoners iets zouden bijbrengen. We werden echter verrast wanneer we merkten dat het omgekeerd was! De reis heeft ‘onze ogen geopend’.
Dankzij talloze ontmoetingen en ontdekkingen hielp de reis enerzijds enkelen om zich meer open te stellen en anderen te leren kennen. Anderzijds hielp de reis enkelen om minder egocentrisch te zijn. We kregen meer interesse in samenhorigheid en om anderen op de eerste plaats te zetten.
Sommigen hebben meer zelfkennis opgedaan: zij beseften dat ze konden converseren met de bevolking, ook al spraken ze geen Frans. Bovendien stelden we ons open voor zij die ons nieuwe ideeën gaven.
De Rwandezen hebben ons geïnspireerd en lieten een positieve indruk achter op ons. We werden zeer spontaan verwelkomd en ze nodigden ons uit om deel te nemen aan activiteiten. Op een dag bezochten we een museum, toen een man ons plots benaderde en ons uitnodigde voor een trouw die plaatsvond in de tuin van het museum. We woonden allen de ceremonie bij en de ober die ons had uitgenodigd, behandelde ons als eregasten van de trouw.
Voordat we naar Rwanda vertrokken, hadden we bepaalde verwachtingen van de reis. De Rwandezen overtroffen die verwachtingen. Angélique vertelde ons zelfs dat ze nog trotser was geworden op haar Rwandese nationaliteit!
